Repertuar 16. Tygodnia Kina Hiszpańskiego obfituje w filmy komediowe z różnymi domieszkami. W zaprezentowanych wcześniej filmach Emilio Martíneza-Lázara pt. “Jak zostać Baskiem” i “Jak zostać Katalonką” zabawa polega obnażaniu regionalnych stereotypów Andaluzyjczyków, Basków i Katalończyków, w propozycji Álexa de la Iglesii pt. “Ta noc jest moja” mamy do czynienia z humorem groteskowym i parodią – aktorzy karykaturyzują samych siebie -, natomiast “Teraz albo nigdy” (film otwarcia) w reżyserii Maríi Ripoll jest białą komedią, robione z myślą o widzu, łatwe i przyjemne. Do tego zestawu dochodzą kolejne komedie wybrane przez organizatorów przeglądu: “Zabłąkani” Nacha G. Velilly, “Sławetny: Agent sekretny” w reżyserii Javiera Ruiza Caldery, “Łatwy seks, smutne filmy” Aleja Flaha oraz “Jak być normalną” Leticii Dolery.

“Zabłąkani (oryg. Perdiendo el norte) to komedia międzykulturowa, a dokładniej taka, która poddaje wątpliwości zaradność Hiszpanów za granicą. W tym przypadku w Niemczech, dokąd w dobie kryzysu gospodarczego masowo emigrowali mieszkańcy Półwsypu za przysłowiowym chlebem. Zwłaszcza młodzi ludzie, z wykształceń i bez perspektyw. Nacho García Velilla (“Szef kuchni poleca”) stworzył ujmującą komedię, która zdobyła serca hiszpańskiej publiczności – zarobiła ok. 10 milionów euro. W obsadzie m.in. duet młodych aktorów, Blanca Suárez (“Skóra w której żyję”) i Yon González (“Gran hotel”), dobrze znanych również z serialu “Internat”, aktor komediowy Julián López (“Do diabła z brzydalami”), Carmen Machi (“Jak zostać Baskiem”, “Jak zostać Katalonką”), Javier Cámara (“Porozmawiaj z nią”, “Łatwiej jest nie patrzeć”) i znakomity José Sacristán (“Magical girl”) w roli doświadczonego emigranta, który „oświeca” młodych tułaczy, jak żyć.

Javier Ruiz Caldera (“Straszny hiszpański film”) bierze na warsztat jeden z popularnych do dziś komiksów z lat 60. XX wieku autorstwa Manuela Vazqueza i z rozmachem przenosi go na duży ekran, zastępując rysunkowe postacie aktorami. W komedii “Sławetny: Agent sekretny” znajdziemy wszystko, łzy, krew, logikę, szaleństwo. Tutaj przeciwieństwa przyciągają się jak magnez. Każda scena okraszona jest jakimś dodatkiem. Atutem filmu jest wartka akcja i spektakularne efekty specjalne, które zostały wyróżnione nagrodą Goya hiszpańskiej Akademii Sztuki Filmowej. W rolach głównych występują Imanol Arias (“Papierowe ptaki”, “Kwiat mego sekretu”), Quim Gutiérrez (“Wielka hiszpańska rodzina”, “GranatowyPrawieCzarny”), Alexandra Jiménez (“Wiedźmy z Zugarramurdi”), Carlos Areces (“Ta noc jest moja”, “Przelotni kochankowie”), Berto Romero (“Jak zostać Katalonką”, “Straszny hiszpański film”) i niezawodna Rossy de Palma (“Kika”, “Kobiety na skraju załamania nerwowego”).

Argentyński scenarzysta Alejo Flah zgrabnie debiutuje w roli reżysera filmu “Łatwy seks, smutne historie” (oryg. Sexo fácil, películas tristes). Jego akcja toczy się równolegle w Buenos Aires, gdzie żyje i tworzy scenarzysta imieniem Pablo, grany przez Ernesta Alteria (“Metoda”, “Jak mam na imię”), oraz w Madrycie, gdzie mieszkają fikcijni bohaterowie jego nowego filmu, Marina i Víctor, w tych rolach odpowiednio Marta Etura i Quim Gutiérrez, duet znany z “GranatowyPrawieCzarny”. Obraz był prezentowany w sekcji oficjalnej na Festiwalu Kina Hiszpańskiego w Maladze, którego jury przyznało Alterii nagrodę dla najlepszego aktora. Film demaskuje farsę, jaką ocieka większość komedii romantycznych, tak różnych od rzeczywistości, ale jednocześnie zmierza w jej kierunku, oferując widzowi dobrze opowiedzianą i zagraną historię. A właściwie dwie.

Na tym samym festiwalu w Maladze i w tym samym roku debiutowała jako producentka i reżyser Leticia Dolera. Jej film “Jak być normalną” zgarnął trzy nagrody – za najlepszy scenariusz, zdjęcia i montaż – oraz otrzymał trzy nominacje do nagród Goya. Kino Dolery to dziewięćdziesiąt minut szczerości. Tutaj nawet to, co przewidywalne, jest opowiedziane w ciekawy i wesoły sposób. W obsadzie oprócz pani reżyser, wcielającej się w postać poszukującej “normalności” Maríi, znaleźli się także Manuel Burque (debiutujący na wielkim ekranie), Silvia Munt (“Ekstaza”, “Sekrety serca”), Miki Esparbé (“Zabłąkani”), Alexandra Jiménez (serial “Rodzina Serrano”) i Carmen Machi.

[tabs tab1=”Zabłąkani” tab2=”Sławetny: Agent sekretny” tab3=”Łatwy seks…” tab4=”Jak być normalną”]
[tab id=1]

[/tab]
[tab id=2]
[/tab]
[tab id=3]
[/tab]
[tab id=4]
[/tab]
[/tabs]


ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Miejsce na Twój komentarz
Please enter your name here

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.